Een leraar die altijd vroeg was
1947–2024 · Eindhoven
Leeg schoollokaal in middagzon — illustratief composiet (EDITORIAL)
Zijn oud-leerlingen weten allemaal hetzelfde verhaal: hij stond buiten voor de school voordat de conciërge er was. Paraplu bij regen. Fiets bij droog. Ze vroegen hem waarom. Hij zei: omdat de dag dan van mij is voordat hij van iemand anders wordt.
Levensportret
Opgroeien in Brabant
Hij was de enige in de buurt die doorleerde na de mulo. Zijn vader werkte bij Philips, zijn moeder deed de boekhouding voor de slager om de hoek. Er was een encyclopedie in huis met drie ontbrekende delen. Die drie delen heeft hij nooit gevonden. Het heeft hem zijn leven lang gestoord.
De klas
Drieëndertig jaar lang stond hij op maandagochtend voor een nieuwe klas. Hij bewaarde alle proefwerken. Niet om te bewaren — maar omdat hij elk jaar terug wilde kijken hoe hij zijn vragen had gesteld. "De vraag is altijd slimmer dan het antwoord," zei hij.
“Scheikunde is niet moeilijk. Scheikunde is precies. En precies zijn is een keuze.”
Eerste les, elk jaar opnieuw
Na de school
Na zijn pensioen gaf hij bijles in de buurt. Gratis voor wie het niet kon betalen. Hij zei niets over geld — hij vroeg alleen of ze koffie lustten. Hij overleed op een vrijdagochtend, vroeg. Zijn vrouw zei dat hij de dag tevoren nog zijn fiets had geolied.
Beelden
Wat anderen zeggen
“Hij onthield mijn naam pas echt toen ik een keer de verkeerde antwoord gaf en hij zei: "Goed geprobeerd, dat is al meer dan de helft."”
— Oud-leerling, 2e klas
Elk leven verdient een verhaal. Begin vandaag met het vastzetten van uw eigen.
Open uw nalatenschapsdossier